Elke oudere is een levende roman! Ouderen hebben behoefte om te praten over vroeger.
|
De gelegenheid om hun verhalen kwijt te kunnen aan anderen (lees de jongere generatie) is verloren gegaan.
Door de verhalen over hun leven kunnen ouderen duidelijk maken wie en wat zij zijn: wat ze beleefd en gepresteerd hebben, wat hen heeft gevormd.
Dit 'zich kenbaar maken' onderscheidt reminiscentie van andere activiteiten. Het gevolg is dat de deelnemers aan een reminiscentiegroep in versneld tempo vertrouwd raken met elkaar waardoor gemakkelijk nieuwe contacten kunnen ontstaan.
Aantrekkelijk voor ouderen is de mogelijkheid tot overdracht van kennis en levenservaring aan een jongere generatie. In een groot aantal culturen wordt de status van oudere mensen positief gerelateerd aan de hoeveelheid nuttige informatie die zij aan de jongere generatie kunnen verstrekken.
Waarom reminiscentie?
Het begrip ‘reminiscentie’ heeft te maken met het ophalen van herinneringen aan gebeurtenissen uit de eigen levensloop. We blikken terug op hoe het leven is beleefd, er wordt gezocht naar herinneringen die vaak onder een dikke stoflaag zijn opgeslagen. Ook in de laatste fase van het leven blijft het persoonlijke ontwikkelingsproces actief. Vragen als ‘hoe was mijn leven en hoe tevreden kijk ik er op terug?’ zijn belangrijk, ze bewerkstelligen een aanvaardingsproces van de eigen levensloop.
Reminiscentie is géén therapie en niet bedoeld om negatieve ervaringen of traumatische gebeurtenissen alsnog te verwerken. Bij reminiscentie wordt er aan de slag gegaan met positieve herinneringen. Oude mensen hebben veel te vertellen over vroeger en zijn doorgaans heel dankbaar dat iemand belangstellling toont voor hun levensloop. Praten over vroeger is een weldaad en geeft het gevoel dingen te kunnen doorgeven aan de jongere generatie. Bij dementerende bejaarden versterkt het hun gevoel van identiteit (die bij deze ziekte langzaam verbrokkelt) en het geeft hen een houvast temidden hun verwarring.
Een reminiscentie activiteit gebeurt doorgaans met een groepje van ongeveer zes personen. Vaak wordt er gewerkt rond een bepaald thema zoals bijvoorbeeld geboorte en doopsel, speelgoed en spelletjes uit de kindertijd, school, opvoeding… De begeleider leidt het gesprek, zorgt dat iedereen aan bod kan komen en dat er niet te ver wordt afgedwaald. Belangrijkste gereedschappen zijn respect en aandacht. Maar ook zogenaamde ‘triggers’ zijn dankbare werkmiddelen. Triggers zijn voorwerpen of foto’s uit het verleden. Door ze te bekijken, te betasten, te ruiken, terug te gebruiken komt een schat aan herinneringen en anekdotes naar boven.
Reminiscentie is een deugddoende bezigheid voor zowel de bejaarden als de begeleider, het schept een band en een gevoel van vertrouwen.
Bij deze zouden we willen een oproep doen aan iedereen die op zolder of in de kelder nog voorwerpen of foto’s heeft staan en ze ons wil schenken of uitlenen voor een bepaalde tijd. Speelgoed, werktuigen, huishoudelijk materiaal, kledingstukken, wasmiddelen, verpakkingen, meubeltjes en dergelijke uit de periode 1900-1950 zijn welkom. Ook foto’s van bijvoorbeeld het Koningshuis, gebouwen en straten van Opwijk, historische gebeurtenissen,…We garanderen u een zorgzame behandeling!
Alvast bedankt namens de ploeg van het dagverzorgingscentrum.
 printversie
|
|
